Alle stappen bij een kunstgebit aanmeten

Een kunstgebit moet goed zitten. Daarom wordt het helemaal op maat gemaakt. Een kunstgebit aanmeten, verloopt in verschillende stappen waarbij eerst de vorm van uw mond en kaken in kaart wordt gebracht. Zo kan er een prothese worden gemaakt die perfect aansluit, zodat u goed kunt praten en eten met het kunstgebit. Het aanmeten van een kunstgebit gaat meestal in vijf stappen.


Advertentie


Eerste stap bij kunstgebit aanmeten: afdruk maken

Tijdens de eerste afspraak wordt er een afdruk gemaakt van uw kaken. Hiervoor wordt een standaard afdruklepel gebruikt en materiaal dat na een minuut hard wordt in de mond. Sommige mensen worden misselijk als hun mond zo vol zit met een lepel en afdrukmateriaal. U kunt dit helpen te voorkomen door niet al te diep in te ademen als de afdruklepel in uw mond zit. Van te voren oefenen helpt ook. Doe bijvoorbeeld een paar keer de volgende oefening:

  • Neem een grote slok water;
  • Slik het water niet door;
  • Ga een minuut op bed liggen terwijl u het water in de mond houdt.

Zo kunt u vast wennen aan het volle gevoel in de mond.

Tweede stap bij kunstgebit aanmeten: definitieve afdrukken

Op basis van de eerste afdruk, is er een paslepel gemaakt die precies past bij de vorm van uw mond. Hiermee maakt de tandarts of tandprotheticus nog twee afdrukken: eenmaal met een wat dikker, steviger afdrukmateriaal en eenmaal met een wat dunner afdrukmateriaal. Door de op maat gemaakte lepel kan de vorm van de kaak nauwkeurig worden vastgesteld, net als de spieraanhechtingen op de kaak. Zo kan de tandarts of tandprotheticus goed beoordelen waar de rand van het kunstgebit moet komen. Dat zorgt voor een optimaal draagcomfort en een goede pasvorm van de prothese.

Derde stap bij kunstgebit aanmeten: beetbepaling

Tijdens de derde afspraak worden er beetplaten gemaakt op basis van de definitieve afdrukken van de onder- en bovenkaak. Dit is een essentiële stap bij het kunstgebit aanmeten. Hiermee kan de tandarts of tandprotheticus de positie van de boven- en onderkaak ten opzichte van elkaar bepalen. Dus hoe diep u dichtbijt, maar ook hoe de kaken precies recht boven elkaar staan. Dit is belangrijk, omdat de kaakgewrichten alleen goed kunnen functioneren als de kiezen recht op elkaar komen en niet naar links of rechts glijden bij het dichtbijten. Een goede beetbepaling voorkomt slijtage van de kaakgewrichten, dat klachten als pijn bij of in de oren of knakkende geluiden in de kaak tijdens het kauwen kan veroorzaken.

Bij deze afspraak worden (uiteraard in overleg met u) ook de kleur, de vorm en de positie van de tanden in de prothese bepaald. Hierna kan de tandtechnicus een eerste pasmodel van de prothese maken.

Vierde stap bij kunstgebit aanmeten: passen in was

Het nieuwe kunstgebit wordt eerst in was gemaakt. De tanden en kiezen zitten daar al wel in, maar de rest van de prothese is dus nog niet definitief. De tandarts of tandprotheticus kan het model nog enigszins aanpassen door de was te verwarmen. Zo kunnen de tanden en kiezen bijvoorbeeld nog een fractie worden verschoven. Is de kleur of vorm van de tanden of kiezen niet helemaal naar wens, dan kan dat nu ook nog worden aangepast. Tenslotte wordt ook gecontroleerd of de beet goed is.

Vijfde stap bij kunstgebit aanmeten: plaatsen

Bij de laatste afspraak is uw nieuwe kunstgebit klaar. Uw behandelaar zal eerst controleren of er geen zere plekken zijn of scherpe randjes. Ook zal de beet gecontroleerd en eventueel nog wat gecorrigeerd worden. Meestal voelt uw nieuwe kunstgebit vreemd aan. Het duurt een paar weken voordat u er helemaal aan gewend bent. Een kunstgebit aanmeten is altijd precisie handwerk maar hoe nauwkeuriger het gedaan wordt, hoe sneller het went. Tijdens deze afspraak zal de tandarts of tandprotheticus u ook uitleg geven over het schoonmaken van het kunstgebit. Een goede verzorging van het kunstgebit en de mondholte is belangrijk om klachten als een slechte adem te voorkomen.

Eventuele vervolgafspraak bij het kunstgebit aanmeten: nazorg

In de weken na het plaatsen van uw nieuwe gebitsprothese kan het gebeuren dat er drukplaatsen ontstaan. Leg het nieuwe gebit niet direct uit, want vaak gaat dit na een dag over. Als het niet over gaat na een aantal dagen of heel erg pijn doet, dan kan de tandarts of tandprotheticus het gebit eenvoudig aanpassen. Ook een iets te lange rand of een te lange verhemelteplaat is eenvoudig te verhelpen. Neem bij aanhoudende klachten dus altijd even contact op met uw behandelaar.

Bronnen en referenties
*Dit artikel kan affiliate links bevatten, deze zijn te herkennen aan (aff.). Lees voor meer informatie de disclaimer.

Uw kunstgebit verzorgen?

Een ruim aanbod in producten om uw kunstgebit te voorzorgen, kijk hier > (aff.)

Kunstgebit verzorgen >


11 gedachten over “Alle stappen bij een kunstgebit aanmeten

  1. Dag mevrouw/mijnheer.
    Met veel waardering heb ik kennisgenomen van Uw raadgevingen. Ik heb nu een half jaar een tijdelijke bovenprothese waarvan ik blijvende nare bijwerkingen ondervind. Nabehandelingen door mijn tandarts leveren – totnutoe- niet de door mij gewenste resultaten op. Slechts eenmaal heeft hij door de tandtechnieker een rebashing laten uitvoeren. Dat heeft, jammergenoeg voor een kortdurende periode, verlichting gegeven. Aan U mijn vraag: mijn tandarts vindt dat ik geduld moet hebben en moet wachten tot de het slinken van de bovenkaak zoveel als mogelijk is uitgewerkt. Nadien kan door hem worden overgegaan tot het aanmeten van een definitieve bovenprothese. Hij meent dat een tweede rebashing geen verlichting van mijn aanpassingsproblemen zal geven. Ik betwijfel zulks. Doe ik er verstandig aan om de tandtechnieker, die mijn prothese vervaardigd heeft, in de arm te nemen voor een second-opinion ?

    • Beste mijnheer,
      Fijn dat u waardering heeft voor de website, daar doen we het voor!
      Helaas is de periode na het trekken van de tanden en kiezen echt heel vervelend. Bij u is het nu een half jaar geleden, u zou het grootste slinken nu wel zo’n beetje gehad moeten hebben, al kan dat individueel verschillen. Het slinken van de kaak gaat overigens uw hele leven door, maar in zodanig tempo dat een goed passend gebit jarenlang zal blijven passen. Pas na 5 tot 10 jaar zal de kaak dan zodanig geslonken zijn dat uw gebit niet meer past en er weer een rebasing of een nieuw kunstgebit nodig is.
      Let wel: een goed passend gebit is niet altijd een gebit wat echt vast zit. Een vastzittend gebit gaat het beste met een goede pasvorm, maar er zijn meer factoren waardoor een gebit vast blijft zitten. Hoe handig u ermee omgaat, de vorm van de kaak, de hoeveelheid speeksel, de kwaliteit van het speeksel, of u uw eigen tanden en kiezen in de andere kaak nog heeft, de stand van de tanden van het kunstgebit, de kracht van de kauwspieren, de beweeglijkheid van het kaakgewricht naar de zijkant, de acceptatie van het hebben van een kunstgebit, allemaal factoren die meespelen in het wel of niet blijven zitten van het gebit. Mijn ervaring is zelfs dat de pasvorm van een kunstgebit soms heel slecht is maar dat de eigenaar er alles mee eet. En soms zit een gebit heel mooi en kan men er niets mee. Hoe dat bij u zit kan ik uiteraard niet zeggen, maar een tandarts die veel protheses maakt (niet allemaal doen ze dat even veel) of een tandprotheticus kan u hier meer over vertellen. Wat dat betreft zou een second opinion zeker verhelderend kunnen werken.
      Om even verder te gaan met uw vraag wat u kunt doen nu: Voor het vastzitten van uw gebit is, zolang het gebit nog niet de optimale pasvorm heeft, een kleefpasta prima, maar soms kan teveel hiervan misselijkheid geven. Een klein dotje links en rechts is al genoeg om het gebit op zijn plaats te houden. Als dat niet helpt tegen de misselijkheid kan het ook zijn dat de rand aan de achterkant voor u te lang is. Een randje eraf laten halen door de tandarts kan dan heel wat schelen. Niet teveel natuurlijk, want anders gaat het gebit nog losser zitten.
      Een nieuwe rebasing is niet altijd een oplossing. Vaak wordt de prothese toch wat dikker door steeds maar weer te rebasen en daardoor ook zwaarder. Vaak rebasen geeft ook dat de kiezen misschien net anders op elkaar gaan staan en als dat niet heel mooi past gaat het gebit daardoor weer los zitten. Een ‘tissue conditioner’ kan misschien voor u een goede oplossing zijn. Dit is een tijdelijk zacht laagje wat los in de prothese aangebracht wordt, dus u moet voorzichtig zijn met het gebit schoonmaken, maar het zit vaak heel comfortabel. Nadelen zijn wel dat het na een week al harder gaat worden en het is poreus waardoor vuil en bacteriën er makkelijk in kunnen gaan zitten. Het is dan ook echt een tijdelijke oplossing, al houden sommigen het er veel langer in. Maar het zou u net over deze lastige periode heen kunnen tillen.
      Mocht het helemaal niet meer lukken, dan zou ik u aanraden om een verwijzing te vragen aan uw tandarts naar een kliniek voor bijzondere tandheelkunde, waar vaak veel ervaring is met dit soort problematiek. Wellicht kunnen ze u daar dan verder helpen.
      Heel veel succes ermee!

  2. Goeden dag .

    De stappen hier boven heb ik allemaal gehad ,met passen in de was zou het nog iets veranderd worden omdat ik zelf vond dat je de rand van het gebit als ik lachte teveel zag .
    Mijn vorige prothese had geen opstaande rand .En een heel korte gehemelte plaat ik word misselijk ervan nu de plaat groter is .Maar ik lees dat dit verholpen kan worden.

    Ik heb het nu een week kan het dat het gebit nog wat hoger komt te zitten zodat je de rand minder gaat zien.

    Met het plaatsen toen het klaar was zag ik het minder da nnu als ik lach ook heb ik een behoorlijke overbeet ,nu is het gebit dus helemaal af ,kan ik er toch nog iets aan laten doen.
    Ik heb bij mijn tandarts nog wel een na controle over 3 weken .

    • Een opstaande rand en een verhemelteplaat zorgen voor het grootste deel voor het houvast van de prothese. Dat is de reden dat het er normaal gesproken wel op wordt gemaakt. Ook ben je flexibeler in het plaatsen van de tanden als er een rand zit. Zonder rand moeten de kunstgebit tanden precies op de kaak aansluiten. Als de kaak geslonken is, komen de tanden relatief te ver naar boven en/of achter te staan. Als je misselijk wordt van het gebit, dan kan de rand van het gebit inderdaad ingekort worden, maar een paar milimeter kan al schelen, je hoeft niet meteen de hele plaat weg te laten halen.
      De lachlijn, waarbij je net iets van het tandvlees/roze kunsthars moet zien, kan ik niet beoordelen. Dat is iets wat je echt moet zien, en dat kan alleen je eigen tandarts. Ook de overbeet is moeilijk te beoordelen. Het zijn gelukkig geen spoedeisende zaken, dus wat dat betreft is het goed om de mondspieren even helemaal te laten wennen aan de nieuwe prothese. Maar mocht je nog steeds niet met de overbeet of de rand tevreden zijn, meld dit dan absoluut op de volgende afspraak zodat je tandarts de kans krijgt om dit te veranderen als dat kan.

  3. Goedemiddag Wendy.

    De problemen zijn op gelost de bovenrand is een heel eind dunner en minder hoog gemaakt gemaakt en gematteerd .

    De tanden zijn uit de prothese gehaald en in een andere stand geplaatst zodat de overbeet ook minder is .

    Volgende week is het weer klaar en kijken we naar de plaat die dan wat korter geslepen zal worden .

    groetjes Smiley

  4. Hallo Wendy,
    Sinds 2 weken heb ik een noodgebit onder. Het probleem is niet zozeer de pijn of de drukpuntjes wat je allemaal kunt verwachten, maar wel dat het noodgebit totaal niet passend is. Bij het dichtbijten komt de linkerkant wel 2 mm los van de kaak en bovendien is de voorste rand van het gebit aan de linkerkant wel 5 mm korter dan de rechterkant, zodat je links zowat onder het gebit door kunt kijken. De tandprotheticus houdt vol dat dat nu eenmaal komt door de vorm van de kaak, terwijl je gwoon kunt zien in de mond dat er totaal geen reden is om de linkerkant zo kort te maken. Dit gaat dus waarschijnlijk betekenen dat er bij het rebasen niet veel aan gaat gebeuren, want het is niet eenvoudigweg even de bestaande vorm passend maken Er zou gewoon een stuk aangezet moeten worden. Maar kan dat wel eigenlijk.? Of ben ik gedoemd om een half jaar tot een jaar rond te moeten lopen met een losliggend stuk plastic in de mond.

    • Het loskomen van het gebit bij het aanbijten kan inderdaad komen doordat na het trekken van de kiezen er relatief meer botresorptie links is dan rechts, waardoor het gebit kantelt en de beet niet meer klopt. Zonder het te zien kan ik daar echter niet over oordelen, dus zou je daar beter, als je er niet uit komt met je eigen behandelaar, eventueel een second opinion kunnen gaan halen bij een andere tandarts of prothetist. In zijn algemeenheid kan ik wel zeggen dat je bij het rebasen, tijdens het uitharden van het afdrukmateriaal, de kiezen zachtjes op elkaar kan zetten, zodat de beet er goed inzit. Ook een randopbouw is technisch geen probleem. Het enige wat je wel kan krijgen is een plaatselijk dikkere plaat aan de linkerkant. Meestal zijn dit echt kuren van een noodgebit en er wordt niet voor niets aangeraden om na een of twee jaar een definitief kunstgebit te laten maken.

  5. Leuk Wendy dat je serieus en vrij snel ook reageert. En het kost niets, tenminste voor mij.
    Ik wilde ondanks mijn beperkte tevredenheid over mijn onderprothese toch even iets positiefs delen. Ik ben nu na 16 dagen na de extractie van 13 elementen van mijn ondergebit pijnvrij, maar uiteraard nog niet voldoende om een biefstuk te eten. Ik zal even uitleggen hoe dat komt na de 14e en de 15e dag nog extreem veel pijn geleden te hebben. Op de dertiende dag was ik bij de tandprotheticus om de zgn drukpunten te verlichten. Ik dacht nog “nu komt het goed” want ik heb immers ervaringen van 7 jaar geleden met mijn bovengebit. Maar goed, een afspraak van ongeveer 15 min waarbij tot wel 2 keer toe werd gemeten met een witte pasta waar die drukpunten dan wel zaten en waarna het bijgeslepen werd. Daarna kreeg ik de vraag:”is het nu beter?” en dat was het uiteraard. Helaas nog lang niet goed, maar ja, wel beter en het kwartier is voorbij. Ik vond het al vreemd dat op een tweetal plaatsen de pijn eigenlijk extreem was en de genezing slecht. Op zich mogelijk te verwachten bij dertien extracties. Bij nadere (zelf)inpectie bleek eigenlijk dat juist in het centrum van de nog steeds bijzonder pijnlijke plaatsen er gewoon bot door het tandvlees stak.Je kunt het zelf voelen met je tong, maar zelfs met een leesbril kun je het niet zien. Maar oke, met een ferme tik met een stomp voorwerp zag ik kans om die puntjes te breken en daarna eruit te pulken. Het doet een fractie van een seconde erg pijn, maar een uur later had ik er al totaal geen spijt meer van. Dwz zonder prothese in dan. De volgende dag zelf aan de slag gegaan met de overgebleven drukpuntjes met een 3mm boortje op de prothese. Omdat ik slechts met tienden van milimeters tegelijk ruimte schiep binnen de prothese, ben ik ruim een uur bezig geweest, maar wel met een fantastisch resultaat. Ik kon me er ook iets bij voorstellen dat de tandprotheticus er helemaal flauw van zou worden om meer dan een uur bezig te zijn en na elke aanpassing te horen “wel beter maar nog steeds niet goed”. A hebben ze dat niet ingepland en B denken ze dan “daar heb je weer zo’n zeurpiet. Om de volgende dag even terug te gaan, dat past ook niet altijd in hun agenda, en binnen een kwartier los je ook niet alles op. De boodschap is eigenlijk samenvattend: uit-stekend bot is niet iets dat erbij hoort en wat vanzelf goedkomt en wees niet te snel tevreden met bijna opgeloste drukpuntjes omdat het immers beter is dan daarvoor. Nu heb ik slechts nog als actiepunt verbetering van de omtrek van de prothese omdat er toch merkwaardige afwijkingen zijn. Wellicht is het bespreekbaar.
    Tot slot, het lijkt me een mooi beroep om protheticus te zijn en mensen onnodig leed te besparen, al zou ik er voor moeten overwerken. Helaas is het noodzakelijke leed natuurlijk niet te voorkomen. Ik geef het je te doen om te voorspellen wat er overblijft als er een gebit getrokken wordt. Dat klopt natuurlijk zelden.

    • Een heel verhaal, maar ik denk dat het heel herkenbaar is voor mensen die dit ook hebben meegemaakt. Gelukkig is het wel normaal dat die botpuntjes uitsteken, dat zijn de randjes van de botkas waarin de wortels zaten. Wat we ook wel het slinken van de kaak noemen, is eigenlijk het verdwijnen/resorberen van het kaakbot rondom de vroegere wortels, wat overblijft is een gladde kaak. Dus zelf aan de slag hoeft echt niet hoor, als het te scherp is, dan kan de tandarts daar onder verdoving heel goed iets aan doen.

  6. Ik snap je reactie Wendy
    Sommige complicaties zijn heel normaal en verklaarbaar. Helaas echter zijn patienten met pijnklachten (ook heftige), al of niet afhankelijk van een (over)volle agenda van de behandelaar, en je kunt dat die behandelaars eigenlijk niet eens kwalijk nemen, redelijkerwijs. En natuurlijk wist ik dat de tandarts iets aan de botfragmenten kon doen (als hij ze wel kan zien 🙂 ) en ook de protheticus kon doen wat ik gedaan heb, maae even wachten tot zij mij in konden plannen zou geleid hebben tot gewoonweg nog even een weekje pijn leiden voor daarna weer een korte afspraak met het risico dat mijn klachten zelfs na die week “afzien” weer afgedaan worden met “u moet geduld hebben en dat hoort er nu eenmaal bij”.
    Dus vergeef mij mijn zelfredzaamheid, maar bedankt voor de feedback. Maar goed, het drukke agendaprobleem is niet uniek voor alleen de tandheelkunde, en heeft vaak niets te maken met de goede bedoelingen van de behandelaar zelf. em bovendien hoe ernstig je er ook aan toe bent, er is altijd iemand met nog veel meer problemen. Ik hoop niet dat je dit verkeerd opvat, want zo is het niet bedoeld.

    • Jammer dat uw ervaring is dat u niet snel geholpen wordt. Ik denk dat de meeste praktijken toch wel de policy hebben om pijnklachten nog dezelfde dag te behandelen.

Reacties zijn gesloten.

Advertentie